Α' νεκροταφείο

Α' νεκροταφείο

Α' νεκροταφείο

Το νεκροταφείο στη θάλασσα

ΤΟ ΔΑΔΙ 19:45

ΤΟ ΔΑΔΙ 19:40

ΤΟ ΔΑΔΙ 19:40

Στις βορειοανατολικές πλαγιές του Παρνασσού βρίσκεται η Αμφίκλεια ή Δαδί.

Μυκηναϊκό νεκροταφείο στο Καμπί, Ζάκυνθος

Στην ανατολική πλαγιά του λόφου Βίγλα στα δυτικά του χωριού Καμπί έχει ανασκαφεί μυκηναϊκό νεκροταφείο 14 τάφων, οι οποίοι παρουσιάζουν την ίδια μορφή: είναι κανονικοί, τετράπλευροι λακκοειδείς, λαξευμένοι στο φυσικό ασβεστολιθικό πέτρωμα. Για την κάλυψή τους χρησιμοποιούνται δύο ή περισσότερες λίθινες πλάκες.

Το Εβραϊκό Νεκροταφείο στη Ζάκυνθο και η ιστορία των Εβραίων της Ζακύνθου

Η  ιστορία των Εβραίων της Ζακύνθου

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1943, ο Γερμανός διοικητής κατοχής ονόματι Berenz είχε ζητήσει από το δήμαρχο, Λουκά Καρρέρ, έναν κατάλογο όλων των Εβραίων του νησιού. Μετά από διαβουλεύσεις με το Μητροπολίτη Χρυσόστομο απέρριψαν το αίτημα και αποφάσισαν να πάνε μαζί στο γραφείο του κυβερνήτη την επόμενη μέρα. Όταν ο Berenz επέμεινε ξανά στο αίτημά του για τον κατάλογο, ο Μητροπολίτης εξήγησε ότι οι Εβραίοι αυτοί μπορεί να μην ήταν Χριστιανοί αλλά ζούσαν εδώ για εκατοντάδες χρόνια με ειρήνη και ησυχία. Ποτέ δεν ενόχλησαν κανέναν, είχε πει. Ήταν Έλληνες όσο και όλοι οι άλλοι και, ενδεχόμενη φυγή τους, θ’ αποτελούσε προσβολή για όλους τους κατοίκους της Ζακύνθου. Ο κυβερνήτης όμως επέμενε να του δώσουν τα ονόματα. Ο Μητροπολίτης τότε του έδωσε ένα κομμάτι χαρτί που περιείχε μόνο δύο ονόματα: Μητροπολίτης Χρυσόστομος και Δήμαρχος Καρρέρ. Επιπλέον, ο Μητροπολίτης έγραψε μια επιστολή προς τον ίδιο το Χίτλερ στην οποία ανέφερε ότι οι Εβραίοι της Ζακύνθου ήταν υπό την εποπτεία του.

Το αρχαίο νεκροταφείο του Κεραμεικού

Οι αρχαιότεροι τάφοι χρονολογούνται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (2700-2000 π.Χ.). Από την υπομυκηναϊκή περίοδο (1100-1000 π.Χ.) και εξής το νεκροταφείο αναπτύσσεται συνεχώς. Κατά τη γεωμετρική (1000-700 π.Χ.) και αρχαϊκή (700-480 π.Χ.) περίοδο οι τάφοι πληθαίνουν, εντάσσονται σε ταφικούς τύμβους ή σημαίνονται με επιτάφια μνημεία. Από την ελληνιστική περίοδο έως τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους (Από το 338 π.Χ. έως περίπου τον 6ο αι. μ.Χ.) συνεχίστηκε αδιάκοπα η λειτουργία του νεκροταφείου στον ίδιο χώρο.