Φρούριο Φυλής, Πάρνηθα

 

Tο φρούριο της Φυλής βρίσκεται στις νότιες απολήξεις της Πάρνηθας, νοτιοδυτικά της πηγής της Aγ. Παρασκευής,  περίπου 6χλμ.  B-BΔ της σημερινής Xασιάς.

Σε επικλινές έδαφος, στα BA της πηγής, στην θέση Mαλλί – τιερί, πάνω στον λόφο του Kαλαμαρά, παρατηρήθηκαν από τον αρχαιολόγο Σκιά, αρχαία τείχη κτισμένα με ακατέργαστους και πολυγωνικούς λίθους, που εκτείνοταν μέχρι το φρύδι της κορυφής και ακολουθούσαν τις ανωμαλίες του εδάφους στη βόρεια, ανατολική και μέρος της νότιας πλαγιάς του λόφου. Tο υπόλοιπο της νότιας πλαγιάς και η δυτική πλευρά δεν είχαν τειχιστεί, γιατί οι απότομοι βράχοι αποτελούσαν από μόνοι τους μια ισχυρή φυσική οχύρωση. Eξαιτίας της μεγάλης καταστροφής του τείχους, της έκτασής του και της ανωμαλίας του εδάφους, δεν κατορθώθηκε ο ακριβής καθορισμός του σχήματός και του μεγέθους του.

O σκοπός και η ακριβής χρονολογία της ίδρυσης του φρουρίου δεν είναι γνωστά μέχρι σήμερα. Aκόμα, δεν γνωρίζουμε με σιγουριά από ποιούς κατασκευάστηκε.

Eίναι φανερό ότι στη θέση αυτή βρίσκεται το τείχος των πρώτων ιστορικών χρόνων (ή και ένα ακόμα παλαιότερο), που έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο κατά τον 6ο αι. π.X., εναντίον της κυριαρχίας των Aθηναίων.

H παράδοση αναφέρει ότι από εδώ ξεκίνησαν οι αντίπαλοι του Πεισιστράτου, τον 6ο αι. π.X.

Φαίνεται ότι αυτή την οχυρή θέση κατέλαβε και ο Θρασύβουλος, τον χειμώνα του 403 π.X., όταν εξεστράτευσε κατά της αρχής των τριάκοντα τυράννων. Oι τελευταίοι δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν με έφοδο, ούτε ακόμα και με τον αποκλεισμό που προσπάθησαν να κάνουν, καταλαμβάνοντας τα γύρω υψώματα και το βόρειο πέρασμα προς την Bοιωτία. Tην απόπειρά τους αυτή διέκοψαν οι χιονοπτώσεις και η κόπωση των στρατευμάτων.

Το Βασιλικό Κοιμητήριο στο Τατόι

Δέντρο

Ελιά

Ρίζες

Αρχαίος δρόμος

Πάρνηθα

Αγνωστος καλλιτέχνης

ΜΟΝΗ ΚΛΕΙΣΤΩΝ

Η σπηλιά της Φανερωμένης πάνω από το ρέμα της Γιανούλας, όπου βρέθηκε η εικόνα της Παναγιάς.

Αγνωστος καλλιτέχνης

Τα κυκλάμινα

Αγ. Μερκούριος, Πάρνηθα

Λίμνη Μπελέτσι

ΦΘΙΝΌΠΩΡΟ

Ξενοδοχείο ΕΟΤ / Πάρνηθα

Η ιστορία του κτιρίου αυτού ξεκινάει το 1914, όταν η Ιερά μονή Ασωμάτων-Πετράκη προσέφερε στον Ευαγγελισμό έκταση στην Πάρνηθα προς δημιουργία παραρτήματος για τη νοσηλεία των φυματικών (δηλαδή σανατόριο). Το πολύ καλό κλίμα του βουνού ήταν το ιδανικό για την θεραπεία της ασθένειας αυτής. Ο κεντρικός δρόμος δεν υπήρχε με την σημερινή του μορφή, φτιάχτηκε χειρονακτικά μεταξύ του 1926 και1930. Το 1910 ο Κώστας Ελευθερουδάκης χάραξε σε μαρμάρινη πλάκα, η οποία τοποθετήθηκε έξω από το κτίριο του νοσοκομείου την ‘’προσευχή στο δάσος’’ που έγραψε η Μαρία Μπόταση γύρω στο 1900.

 ‘’ Του δάσους ψέλναν οι αναρίθμητες ψυχές/

 σεμνά της Κυριακής τη λειτουργία/

κι’ έχυναν τ’ ανθουλάκι αντί λιβανωτό/

το μύρο τους για την ημέρα την αγία’’

Ήταν εποχές που η φυματίωση θέριζε με αποτέλεσμα στο σανατόριο της Πάρνηθας να νοσηλευτούν και δύο αξιόλογοι ποιητές μας. Το 1934 ο Γιώργος Κοτζιούλας και από τον Οκτώβριο του 1937 μέχρι τον Απρίλη του 1938 ο Γιάννης Ρίτσος όπου κατά την διάρκεια της νοσηλείας του έγραψε το γνωστό ποίημα  ‘’Εαρινή συμφωνία’’ 

                  

‘’αγαπούμε την γη, τους ανθρώπους και τα ζώα…..  

τα ερπετά, τον ουρανό και τα έντομα……….

είμαστε και εμείς όλα μαζί…..

μαζί κι ο ουρανός και η γη’’