Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΟΡΗΓΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΟΡΗΓΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015

Το Μνημείο του Λυσικράτη


Το Μνημείο του Λυσικράτη, γνωστό και ως Φανάρι του Διογένους, Αθήνα, 1928. Φωτογραφία: Gabriel Welter/German Archaeological Institute.

Αρχαιολογικές ανασκαφές σε εξέλιξη.
Έτσι αποκαλύφθηκαν κάποια ερείπια της μονής των Καπουκίνων. Ο χώρος επιχωματώθηκε πριν 10 χρόνια περίπου και τίποτε δεν θυμίζει τίποτε. Επίσης μεγάλο ενδιαφέρον υπήρχε στις αρχές του αιώνα εκείνου, για την ανεύρεση της αρχαίας οδού Τριπόδων, που τοξοειδώς περνούσε από την περιοχή οδεύοντας προς τη ρίζα του λόφου. Η αρχαία αυτή οδός ήταν γεμάτη με χορηγικά κ.α. μνημεία. Ένα από αυτά υπήρχε μεταξύ του μνημείου Λυσικράτους και της κατοικίας ακριβώς πίσω του ,στη φωτογραφία. Σώζονται τα θεμέλια του, σήμερα. Ο κύριος της φωτογραφίας, πιθανό να είναι ο υπεύθυνος αρχαιολόγος της ανασκαφής.

Τρίτη 15 Απριλίου 2014

Το Χορηγικό Μνημείο του Θρασύλλου





Στο μέσον του κατακόρυφα λαξευμένου βράχου πάνω από το Θέατρο του Διονύσου, δεσπόζει το σπήλαιο του χορηγικού μνημείου του Θρασύλλου. Ο Παυσανίας αναφέρεται έμμεσα σε αυτό, παρέχοντας την πληροφορία ότι στο εσωτερικό του υπήρχε παράσταση του φόνου των τέκνων της Νιόβης από τον Απόλλωνα και την Άρτεμη.

To μνημείο του Θρασύλλου συνίστατο από μία κτιστή μαρμάρινη πρόσοψη μπροστά από το φυσικό σπήλαιο. Η όψη του είχε μορφή δίθυρου πυλώνος με παραστάδες, κεντρικό πεσσό, δωρικό επιστύλιο με συνεχή σειρά σταγόνων, ιωνική ζωφόρο και γείσο πάνω στο οποίο εδράζονταν βάθρα για χορηγικούς τρίποδες. Η ζωφόρος έφερε διακόσμηση με ένα στεφάνι κισσού στο μέσον - έπαθλο των νικητών χορηγών των θεατρικών αγώνων - και άλλα δέκα στεφάνια ελιάς.

Σύμφωνα με την επιγραφή στο επιστύλιο, το μνημείο κτίσθηκε από το χορηγό Θράσυλλο επί άρχοντος Νεαίχμου, το 320/319 π.Χ. Επόμενη ιστορική φάση, τεκμηριωμένη και πάλι από τις κατακείμενες χορηγικές επιγραφές, είναι η αναμόρφωση του άνω μέρους και η ανίδρυση δύο ακόμη τριπόδων από το νικητή χορηγό Θρασυκλή, υιό του Θρασύλλου, επί άρχοντος Πυθαράτου, το 271/270 π.Χ. Η χρήση του σπηλαίου ως τόπου άσκησης λατρείας κατά την εγκαθίδρυση του χριστιανισμού, πρέπει να θεωρείται βέβαιη.

Από περιηγητές του 17ου αιώνα πιστοποιείται η ύπαρξη στο σπήλαιο ενός ιδιότυπου διμερούς ναϋδρίου, με την ονομασία «Παναγία η Σπηλιώτισσα», κατάλοιπα του οποίου σώζονται σήμερα στο εσωτερικό του σπηλαίου. Τη μορφή του Θρασυλλείου κατά την Τουρκοκρατία αποτύπωσαν πολλοί περιηγητές του 18ου και των αρχών του 19ου αι. Στην αρχική θέση του τρίποδα του Θρασύλλου, διακρίνεται σε όλα αυτά τα σχέδια ένα μαρμάρινο άγαλμα του Διονύσου, επέμβαση χρονολογούμενη ίσως στους ρωμαϊκούς χρόνους. Το άγαλμα αποσπάστηκε το 1802 για λογαριασμό του Λόρδου ΄Ελγιν και εκτίθεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.

Το μνημείο του Θρασύλλου, ενώ είχε διατηρηθεί σχεδόν ακέραιο για είκοσι αιώνες, καταστράφηκε το 1827, κατά την πολιορκία της Ακροπόλεως από τους Τούρκους.