O Ναός Αγίου Μάρκου ή Φραγκομονάστηρο στον Υμηττό

Ο ναός των Ταξιαρχών και ένας μισοερειπωμένος ναός, δίπλα στον πρώτο. Εκτιμάται ότι ο ναός των Ταξιαρχών κτίστηκε κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο, γύρω στον 6ο αιώνα μ.Χ. και αργότερα, γύρω στο 10ο αιώνα, στα ίδια θεμέλια κτίστηκε βυζαντινός ναός στον οποίο ακόμα και σήμερα διακρίνονται απομεινάρια αρχαίων ναών. Ο μισοερειπωμένος ναός συμπληρώθηκε την περίοδο της Φραγκοκρατίας στη δεξιά πλευρά με ένα μικρότερο καμαροσκέπαστο ναΐσκο και ονομάστηκε Ναός Αγίου Μάρκου ή Φραγκομονάστηρο.

Το Παρεκκλήσιο της Αναλήψεως στον Υμηττό

Το παρεκκλήσι της Ανάληψης, κτισμένο μέσα στα δάση του Υμηττού λίγο ψηλότερα από την μονή Καισαριανής. Ο δυτικός τοίχος λείπει εντελώς και οι άλλοι είναι καλυμμένοι με αφιερώματα.

Ψάρεμα στη Χιλιαδού,Εύβοια

Το χορηγικό Μνημείο του Λυσικράτη

H 1η Μαΐου είναι η 121η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο

Αφιέρωμα στην Ελλάδα

[...] Η δυσκολία να δω καλά ό,τι απομένει από τα γλυπτά της ζωοφόρου μου φέρνει στο νου τη βαθύτατη απογοήτευση που ένιωσα στο Λονδίνο.Με πόση λαχτάρα είχα μπει στις αίθουσες του Βρετανικού Μουσείου για να θαυμάσω τα κλοπιμαία του Έλγιν! Και βρέθηκα σ' ένα χώρο που έμοιαζε με λαϊκή αγορά ή με τελωνείο, βαμμένο μ' ένα απαίσιο κόκκινο χρώμα, ένα ψυγείο για αριστουργήματα, σκοτεινό, στενόχωρο, απελπιστικό. Είχαν χάσει ακόμη και την ιδιαιτερότητα της φθοράς του υλικού τους. Περιεργαζόμουν ένα-ένα αυτά τα θαυμάσια έργα, προσπαθώντας να τα απομονώσω από το περιβάλλον. Όμως άδικα! Δεν με συγκινούσαν. Δεν αναγνώριζα αυτά που πολλές εικόνες με είχαν ωστόσο προειδοποιήσει ότι θα δω. Τα ανάγλυφα μου φαίνονταν πλαστά, η πομπή των καβαλάρηδων πάνω σ' αυτούς τους βρόμικους τοίχους μ' ενοχλούσε. Νόμιζα πως βρισκόμουν σ' ένα μαρμαράδικο, σε μια αποθήκη με αντικείμενα από κατασχέσεις, όπου ακρωτηριασμένα φαντάσματα, αιχμάλωτα, νοσταλγούσαν τον ουρανό της πατρίδας τους.

Camille Mauclair

Le Pur Visage de la Grece

Μετάφραση: Βίτω Αγγελοπούλου

Η ΖΩΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΣΤΙΣ ΒΑΣΣΕΣ ΦΙΓΑΛΕΙΑΣ

...δεν πιστεύω να είχε πότε νομίσει, όπως ένας μεταγενέστερος πατριώτης του, πως οι ασπιδοφόροι πολεμιστές μιας ζωοφόρου -της Φιγάλειας, αν θυμάμαι σωστά- ήταν χελώνες.

Γιώργος Σεφέρης
Δοκιμές (1948-1971), 2, 
Εκδόσεις  Ίκαρος, Αθηνα 1974,
σ.340-342 

φωτογραφία: εδώ 

Χθες, σήμερα βρέχει

Το χορηγικό Μνημείο του Νικία

Το αρχαίο νεκροταφείο του Κεραμεικού

Οι αρχαιότεροι τάφοι χρονολογούνται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (2700-2000 π.Χ.). Από την υπομυκηναϊκή περίοδο (1100-1000 π.Χ.) και εξής το νεκροταφείο αναπτύσσεται συνεχώς. Κατά τη γεωμετρική (1000-700 π.Χ.) και αρχαϊκή (700-480 π.Χ.) περίοδο οι τάφοι πληθαίνουν, εντάσσονται σε ταφικούς τύμβους ή σημαίνονται με επιτάφια μνημεία. Από την ελληνιστική περίοδο έως τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους (Από το 338 π.Χ. έως περίπου τον 6ο αι. μ.Χ.) συνεχίστηκε αδιάκοπα η λειτουργία του νεκροταφείου στον ίδιο χώρο.