Rebetiko Tour in Thessaloniki

Αχάριστη - 1947

Ο Κώστας Γεωργιαδης στην κιθάρα και ο Γιώργος Μπαλτασης στο μπουζούκι.

Αχάριστη - 1947

Δε ρώτησες τόσον καιρό για μένα

πώς πέρασα, τρελή, στην ξενιτιά

σ’ αγάπησα, δυστύχησα για σένα

και σέρνομαι, κακούργα, μακριά

Τα βάσανά μου μ’ έριξαν στα ξένα

και μ’ έχουν της ζωής κατάδικο

αχάριστη, δεν πόνεσες για μένα

κι αυτό το βρίσκω να `ναι άδικο

Μου είπανε πως ζεις ευτυχισμένη

θεότρελη, στα πλούτη κολυμπάς

μα μια κατάρα πάντα θα σε δέρνει

του προδομένου ο πόνος της καρδιάς

Βασίλης Τσιτσάνης

Η Ιστορία στη φορμόλη

Όλοι γνωρίζετε την άγρια μελαγχολία που μας κυριεύει, όταν ενθυμούμαστε καιρούς ευτυχίας. Πόσο αδύνατο είναι, αλήθεια, να τους φέρουμε πάλι πίσω, και είμαστε χωρισμένοι απ’ αυτούς πιο άσπλαχνα απ’ όσο χωρίζει η πιό μεγάλη απόσταση. Και με λάμψη που δεν έφθειρε ο χρόνος, προβάλλουν μαγευτικές οι εικόνες. Τις φέρνουμε πάλι στο μυαλό μας όπως το σώμα μιας νεκρής αγαπημένης που αναπαύεται βαθειά μέσα στη γή και εμφανίζεται σε μάς όπως στους αντικατοπτρισμούς της ερήμου, με μια υψηλότερη και πνευματικότερη λαμπρότητα. Κι όλο ψηλαφούμε πάλι μέσα στα διψασμένα όνειρά μας τα περασμένα, με κάθε λεπτομέρεια και σε κάθε πτυχή τους. Μας φαίνεται σαν να μην είχαμε τότε γεμίσει με κρασί μέχρι τα χείλη το ποτήρι της ζωής και της αγάπης. ωστόσο καμιά μεταμέλειά μας δεν φέρνει πίσω αυτό που παραμελήσαμε. Ώ, να μπορούσε να ήταν αυτή η αίσθηση ένα μάθημα, να το σκεφτόμαστε σε κάθε στιγμή ευτυχίας!

αφορμή ένα αστικό τοπίο

Ο Όλυμπος, το τοπίο

Πυρκαγιά στο Μεγάλο Λιβάδι Σερίφου

<<Μπροστά στην ράχη της Σέριφος τα πολυβόλα των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία>> γράφει ο Ελύτης προσπαθώντας να αποδώσει την ομορφιά και την επιβλητικότητα του τοπίου. << Το καλοκαίρι θα φτάνει πάντα πρώτα στην Σέριφο. Λες και είναι η μοναδική πύλη για τον ερχομό του θέρους στον κόσμο. Η Σέριφος σε κάνει να νιώθεις ότι σε γνωρίζει καλά. Δεν κοιτάς εσύ την άγρια ομορφιά της. Αυτή σε κοιτάει >> 

Σαλονικη Ιουνιος 2013

Ο παράγοντας του πεπρομένου και της αλλαγής που ελέγχει τα πάντα 20130501

Είναι μυστήριο πως το όνειρο, μας επισκέπτεται κάθε φόρα που κλείνουμε τα μάτια μας. Κοιμόμαστε με την αναμονή του και μόλις ξυπνήσουμε προσπαθούμε να το θυμηθούμε με κάθε λεπτομέρεια και να το αποκρυπτογραφήσουμε. Μήπως τελικά μέσα στο όνειρο κρύβεται πάντα μια βαθύτερη αποκάλυψη για το παρελθόν, το παρόν, η το μέλλον μας;

Η αμυγδαλιά 20130310